WIELCY KRESOWIACY - JAN BEYZYM

Bezymy Wielkie to urokliwa wieś w dawnym powiecie Zasławskim na Wołyniu, położona nad rzeczka Chomora, lewym dopływie Słuczy. To tutaj 15 maja 1850 roku w rodzinnej posiadłości urodził się Jan Beyzym, późniejszy jezuita, misjonarz nazywany Apostołem Madagaskaru. Był najstarszym synem Jana, właściciela dóbr Onacków, herbu własnego i Olgi z hrabiów Stadnickich, herbu Szreniawa. Miał czwórkę rodzeństwa. Kiedy dwór w Onackowcach spalili Kozacy. matka Olga z dziećmi wyjechała do Kijowa. Tu Jan ukończył II Gimnazjum. W 1872 roku Jan przedostał się do Galicji, gdzie wstąpił do nowicjatu OO. Jezuitów w Starej Wsi k. Brzozowa, gdzie studiował filozofię. Teologie ukończył w Krakowie i 26 lipca 1881 roku i przyjął świecenia z rąk biskupa Albina Dunajewskiego. Był wychowawcą w Tarnopolu, następnie w Chyrowie, w zakładzie naukowo-wychowawczym Ojców Jezuitów był wychowawcą młodzieży.

W 1898 roku w 48 roku życia ojciec Jan, wyjechał na misje na Madagaskar i dołączył do jezuitów francuskich. Pierwszą placówką, którą objął w styczniu 1899 roku, był przytułek dla trędowatych w miejscowości Ambahivoraka, gdzie przebywało ok. 150 chorych. Żyli w całkowitym opuszczeniu, na pustyni, z dala od zdrowych. O. Beyzym zamieszkał na stałe wśród trędowatych. Przebywał z nimi dniem i nocą. Żywił ich, pielęgnował i leczył. Swą działalność opisywał w listach, które trafiały do Polaków żyjących pod zaborami i w wielu krajach świata. Dzięki ofiarom płynących od Polaków wybudował w Maranie szpital dla 200 chorych.

Wyczerpany pracą, zmarł 2 października 1912 roku na Madagaskarze. Spoczął na cmentarzu w Maranie. 18 sierpnia 2002 w Krakowie przez Jan Paweł II został ogłoszony beatyfikowanym.

Fot: autor nieznany, domena publiczna.