Kobiety z Kresów - FELICJA BOLESŁAWA MARIA SULIMIRSKA

Felicja Bolesława Maria Sulimirska urodziła się 19 listopada 1897 w Samborze. Była córką oficera armii austriackiej Tadeusza Sulimirskiego, póżniej generała brygady Wojska Polskiego i Bohdany z domu Kaczkowskiej. Bohdana w kwietniu 1940 została deportowana do Kazachstanu, w rejon Semipałatyńska, gdzie zmarła z głodu. Felicja miała trójkę starszego rodzeństwa: Bogdana, Irenę, Wojciecha Jana, który w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku, był adiutantem generała brygady Wacława Scewola-Wieczorkiewicza. Jej wuj Kazimierz pył majorem kawalerii pospolitego ruszenia. Natomiast wuj Wit Sumirski właściciel kopalni nafty „Kobylany”, walczył w obronie Lwowa. Stryjeczny brat Felicji, Witold Sulimirski, był legionistą, ppor. 6 pułku ułanów kaniowskich, poległ śmiercią bohaterską w zwycięskiej szarży pod Zasławem na Wołyniu 23 września 1920 roku. Felicja ukończyła Gimnazjum Sióstr Nazaretanek we Lwowie Gimnazjum Sióstr Nazaretanek przy ulicy Unii Lubelskiej 9.

Po napaści Ukraińców na Lwów w listopadzie 1918 roku zgłosiła się obrony miasta. Służyła pod komendą „Sokoła”-Macierzy jako kurierka, odbywając trasu przecinające linie frontu. Wyróżniała się niezwykłą odwag i męstwem. 21 listopada 1918 roku na ulicy Fredry, przeprowadzając dwóch oficerów, została postrzelona przez Ukraińców. Lekarze Mirosław Ogórek i Kazimierz Zawadzki przenieśli Felicję do punktu pomocy na Senatorską. Tam została ponownie trafiona przez strzelca wyborowego. Zmarła po 36 godzinach walki o życie w szpitalu politechniki. Spoczywa Pochowano na Cmentarza Orląt we Lwowie.

Pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Obrony Lwowa. Na Gimnazjum Liceum Sióstr Nazaretanek we Lwowie wmurowano tablicę posmęconą jej pamięci. Na akademiach w rocznicę jej śmierci gościł ojciec Felicji, gen. Tadeusz Sulimirski.

Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 jednej z ulic we Lwowie nadano imię Felicji Sulimirskiej.

Fot źródło: biblioteka cyfrowa „Polona”, domena publiczna